Ik was deze blog begonnen met de insteek, hoe krijg ik mijn praktijk in beeld? Iedereen zei, social media....ok. Ik als groot scepticus van dit alles moet binnenkort misschien al mijn sceptisch opzij zetten. Bijna wekelijks krijg ik mail van studenten die mij vragen om mee te werken aan allerlei onderzoeken. Tegenwoordig gaan studenten blijkbaar niet meer "de boer" op, om mensen in het werkveld op te zoeken, maar struinen ze het net af naar praktijken e.d. en proberen zo aan hun informatie te komen. Sinds ik dus mijn website in de lucht heb, gebeurd mij het dus regelmatig, dat ik wordt benadert voor dit soort onderzoeken. De eerste keren dat dit gebeurde, viel ik echt van mijn stoel. "Lekker makkelijk", dacht ik dan. Nemen niet eens de moeite om even iemand persoonlijk te benaderen en krijgen zo wel heel makkelijk hun informatie. In het begin beantwoorde ik ook iedereen. Maar dat doe ik tegenwoordig echt niet meer. Ik schrik soms ook zo van onderzoeksvragen, alsof sommigen helemaal nog niet weten wat voor opleiding ze volgen of iets hebben ontdekt. Laatst had een student iets ontdekt en daar was hij/zij helemaal lyrisch over. Terwijl ik dacht hmmmmm???? Dat zijn de basisprincipes van waaruit je werkt binnen de creatieve therapie. Maar goed, ook deze week kreeg ik weer twee keer een vraag om mee te werken. Ik was al aan het bedenken, hoe ik het netjes kon afhouden, werd de mail afgesloten met hun namen en een PS: ik lees op je blog dat je het razend druk hebt.... maar,wie weet is er toch nog tijd voor het invullen van een vragenlijst.
aaaaaahhhhh, dat is toch lief! Die kan je niet weigeren! (Onderwerp was ook wel heel leuk en iets waar ik veel mee werk. Creatieve therapie en gebruik maken van fotografisch materiaal en/of fotografie. Hmmmm, een beetje een gekke hobby van mezelf, dus eigenlijk kon ik het bij voorbaat al niet weigeren. Maar goed...............)Social media, WEBLOG werkt dus toch...ik word gezien!!
Bertine
Geen opmerkingen:
Een reactie posten